Οδοιπορικό στο γραφικό Ατσιπόπουλο της Μόνικας Ζουγανέλη

Εκτύπωση

Οδοιπορικό στο γραφικό Ατσιπόπουλο

 



της Μόνικας
Ζουγανέλη
Δεν θα ήταν εφικτό αν από το πέρασμά μας στο Δήμο Νικηφόρου Φωκά δεν αγγίζαμε λίγο από .... Ατσιπόπουλο. Το Ατσιπόπουλο απέχει μόλις 6χλμ από την πόλη του Ρεθύμνου και βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων. Αποτελεί ένα από τα πιο προοδευμένα χωριά του νομού και κάποιοι το αναφέρουν ακόμα και σαν προάστιο του Ρεθύμνου. Το όνομά του χωριού προέρχεται από την αραβική λέξη «χατζίπ» που σημαίνει θυρωρός, φρουρός και σε κάποια έγγραφα αναφέρεται ως «Χατζιπόπουλο». Η θέση του χωριού είχε στρατηγική σημασία  και έτσι αποτέλεσε το θυρωρείο-φρούριο του Ρεθύμνου. Στο Ατσιπόπουλο δόθηκαν πολλές μάχες κατά την Τουρκοκρατία αναδεικνύοντας έτσι πολλούς γενναίους πολεμιστές. Το 1866 το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους. Ο τόπος ανέδειξε και ανθρώπους των γραμμάτων όπως τον ποιητή της «Ερωφίλης», και της « Θυσίας του Αβραάμ»,  
 Γ. Χορτάτζη.

Το Ατσιπόπουλο αναφέρεται σαν το «αστυ-πόπουλο» που σημαίνει καστροχωριό. Κατά την είσοδο στο χωριό παρατηρείς τοίχους και πόρτες παντού καθώς και τις αυλές των σπιτιών να είναι εσωτερικές για την καλύτερη προφύλαξη από τους Τούρκους. Τα σπίτια είναι κτισμένα κολλητά το ένα με το άλλο ώστε εύκολα να  μετατρέπονταν σε ισχυρό κάστρο σε περιόδους αναταραχών.


Οι κάτοικοί του χωριού  κατάλαβαν από νωρίς την αξία των αρχιτεκτονικών στοιχείων των κατοικιών τους, τα σεβάστηκαν τα διατήρησαν και τα αξιοποίησαν. Έτσι σήμερα το Ατσιπόπουλο διατηρεί την παραδοσιακή του εμφάνιση και την αρχοντιά των Βενετσιάνικων χρόνων και αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά της Κρήτης.


Σαν επισκέπτες μαγευτήκαμε από το Ατσιπόπουλο και έτσι αποφασίσαμε να ζήσουμε λίγο διάστημα σε αυτή την γειτονιά. Βγαίνοντας κάθε πρωί και απόγευμα για περπάτημα στα στενά σοκάκια του χωριού συναντούσαμε πάντα και από ένα άνθρωπο να μας φιλέψει κατιτί, να μας ξεναγήσει στο όμορφο σπιτικό του άλλοτε δείχνοντάς μας την θέα της θάλασσας από ψηλά και άλλοτε φιλοξενώντας μας στα «καμαρόσπιτα» τους με τις πλακόστρωτες αυλές τους που κάποιες περιείχαν και πανέμορφα πηγάδια. Χαρά Θεού το χωριό με τις μυρωδιές να σε κυριεύουν εδώ και εκεί. Πότε τα ανθισμένα λουλούδια, πότε τα παραδοσιακά φαγητά των γυναικών του χωριού, όλα εντυπωσιακά. Πετρόχτιστα σπίτια με μοναδικές πόρτες με ημερομηνίες του 17ου και 18ου αιώνα και εκκλησιές που σε προστάζουν να μπεις και να ευχαριστήσεις το Θεό που σε έστειλε σε αυτό το χωριό. Στοές και καμάρες που σε καθοδηγούν δίνοντάς σου την αίσθηση πως θα σε φέρουν μπροστά στον κρυμμένο «θησαυρό». Αυτός είναι όμως στην ουσία ο θησαυρός. Η ομορφιά της Κρήτης. Η φιλοξενία των ανθρώπων της. Η Ιστορία μας. Οι εκκλησιές μας που μαρτυρούν την δύναμη της πίστης. Αυτά τα πολύ απλά μα ταυτόχρονα πολύ σπάνια στοιχεία της Ελληνικής Φύσης αλλά και Κοινωνίας.


Δεν είναι τυχαίο πως το Ατσιπόπουλο όχι μόνο αποτελεί πόλο έλξης τουριστών τις καλοκαιρινές περιόδους  αλλά και σημείο μόνιμης εγκατάστασής των, όλη την διάρκεια του έτους, λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που κατέχει. Εδώ μπορείς να βρεις την ηρεμία και την γαλήνη της Επαρχίας όντας όμως μόλις 5 λεπτά από το κέντρο του Ρεθύμνου. Και όχι μόνο του Ρεθύμνου γιατί το Ατσιπόπουλο έχει ότι χρειαστεί κανείς. Μάλιστα από φαγητό που φημίζονται οι Κρητικοί για την κουζίνα τους,διαθέτει ποικιλία για όλα τα γούστα. Αλλά και καφενεία, μαγαζιά και κάθε είδους άλλη ανάγκη του επισκέπτη την καλύπτει το χωριό.Προσωπικό μου σχόλιο:
«Στο Ατσιπόπουλο νιώθω σαν το σπίτι μου».
Αξίζει λοιπόν τέτοια μέρη να προβάλλονται και να γίνονται σημαία για την πόλη μας. Έτσι...... απλά!


 


« επιστροφή στη κατηγορία Οδοιπορικά

Σημειρινή ημερομηνία Τετάρτη, 18 Οκτ 2017

Αρθρογραφία