Φωνάζουν οι απόδημοι Αμαριώτες για εγκατάλειψη

Εκτύπωση
Φωνάζουν οι απόδημοι Αμαριώτες για εγκατάλειψη

22/09/2009

Μια φωνή, πολλές φορές ισοδυναμεί με χίλιες πράξεις.
Ένας απόδημος Αμαριώτης, συντάκτης ενός δημοσιεύματος που αφορά το Αμάρι που "σβήνει", επειδή κάποιοι το αφήνουν να σβήνει, φωνάζει από εκεί μακρυά που βρίσκεται.Φωνάζει για να τον ακούσουν, κραυγάζει γιατί πονά. Πονά τον τόπο του, πονά γιατί κάποιοι εξυπηρετώντας -ή καλύτερα να πούμε υπηρετώντας- αλλώτρια συμφέροντα, υποβαθμίζουν συνεχώς την Αμαριώτικη περιφέρεια.
Ας το διαβάσουν οι κυβερνούντες πολιτικά την περασμένη πενταετία και οι διοικούντες τοπικά τα τελευταία χρόνια. Ας το διαβάσουν και οι επόμενοι που θένε να κυβερνήσουν με αέρα "Αλλαγής", για να κατανοήσουν την ιερή υποχρέωση που πρέπει να νοιώθουν για τούτη την ευλογημένη γη!

Ακολούθως το κείμενο της επιστολής

Του Σταύρου Φωτάκη

"Εχω πει πολλές φορές, το έχω ξαναγράψει και θα συνεχίσω να το λέω και να το γράφω, ότι και οι απόδημοι αγαπούμε τον τόπο μας, το ίδιο ακριβώς όπως και οι μόνιμοι και σε πολλές περιπτώσεις ίσως πιο πολύ. Έχομε τις ίδιες υποχρεώσεις, τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες αγωνίες, γι? αυτό πρέπει να συνεργαζόμαστε και να προσπαθούμε για ό,τι καλύτερο.

Αγαπούμε τον τόπο που γεννηθήκαμε και ανατραφήκαμε, γι? αυτό κάθε χρόνο τουλάχιστον για ένα 2μηνο και κυρίως τον Αύγουστο, κατακλύζονται όλα τα χωριά μας από τους απόδημους, αλλά και σε άλλες περιόδους Χριστούγεννα, Πάσχα κ.α. Είναι που είναι φτωχό κι εγκαταλειμμένο το Αμάρι, αν το εγκαταλείψομε κι εμείς, τότε να περιμένομε πως σύντομα κάποιος θα κλείσει την πόρτα.
Η νοοτροπία και η φρασεολογία κάποιων διαχειριστών της εξουσίας όλων των βαθμίδων, να φύγομε για να βρούνε την ησυχία τους, να μην ασχολούμαστε παρά μόνο για τα πολιτιστικά μας, δεν τους τιμά, υποτιμά τη νοημοσύνη μας και ζημιώνει την κοινή πορεία που πρέπει να έχομε.
Μήπως τους βολεύει η αδιαφορία και ο πολιτικάντικος ξύλινος λόγος, που χρόνια και χρόνια χρησιμοποιούν και γι? αυτό έχουν βάλει στην κατάψυξη όλο το Αμάρι;
Ε, όχι. Είμαστε κι εμείς εδώ και θα μιλούμε. Σε ό,τι με αφορά πάντως, δεν θα σταματήσω να έρχομαι στον τόπο μου, όσο μπορώ περισσότερο και βέβαια, θα λέω όπως πάντα τα πράματα με τ? όνομά τους, αρέσει δεν αρέσει σε ορισμένους.

Πιο συγκεκριμένα:

1. Πριν λίγα χρόνια, μου δόθηκε ξανά η αφορμή να υπενθυμίσω στους άρχοντές μας, πως και ο Άη Γιάννης και η Άγια Παρασκή, είναι κι αυτά χωριά της τ. Επαρχίας Αμαρίου, λόγω της εγκατάλειψης συντήρησης του οδικού τους δικτύου.
Το ίδιο επαναλαμβάνω και σήμερο, με την ελπίδα πως μπορεί κάποιοι αρμόδιοι να το ακούσουνε. Ειδικότερα στη θέση Τζιγκούνια του Άη Γιάννη, από το χειμώνα υπάρχει κατολίσθηση του οδοστρώματος και ο κίνδυνος ατυχήματος είναι ορατός, το δε οδόστρωμα από Άγια Παρασκή έως Μάντρες, έχει γίνει καρόδρομος με πολλές λακκούβες, αλλά ουδείς συγκινείται.

2. Είναι γνωστό στους πάντες και κυρίως στους ιερωμένους, ότι ο πρώτος ιερός ναός των Αγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων Ρεθύμνου βρίσκεται στον Άη Γιάννη Αμαρίου.
Είναι ένα ιστορικό, θρησκευτικό και αρχαιολογικό ντοκουμέντο, που δεν αμφισβητείται. Δυστυχώς, στην πρόσοψη του ιερού ναού, πάνω ακριβώς από την πόρτα εισόδου όπου βρίσκονται όλα τα αξιόλογα ευρήματα, έχει τοποθετηθεί μεγάφωνο με εμφανή τα καλώδια και παραπλεύρως σε επαφή τοποθετήθηκε πρόσφατα μόνιμα μια σκάλα, προκειμένου, όπως πληροφορήθηκα, να χρησιμοποιείται κάθε 2μηνο για να λαδώνονται οι καμπάνες. Θεέ και Κύριε, τόσο άσχετοι είμαστε; Θεέ και Κύριε, θα τρίζουνε τα οστά των Αγίων μας με τα καμώματά μας.
Δεν ξέρομε να εκτιμήσομε το θησαυρό που έχομε, ας συμβουλευτούμε τους ειδικούς, που θα μας υποδείξουν την κατάλληλη λύση. Οι ασχήμιες αυτές δεν προάγουν τον πολιτισμό μας. Η εξέλιξη δεν δικαιολογεί την καταστροφή. Επιβάλλεται να παρέμβει ο Σεβασμιότατος Επίσκοπος Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ.κ. Ειρηναίος, ώστε να αφαιρεθούν άμεσα αυτά τα εκτρώματα από την πρόσοψη του ιερού ναού, αλλά ενδεχομένως και η Αρχαιολογική Υπηρεσία Ρεθύμνου.

3. Η πανάρχαιη βρύση του Άη Γιάννη, δυστυχώς και εκείνη έχει υποστεί την αλλοίωση της φυσιογνωμίας της, από την ασχετοσύνη κάποιων που της κόλλησαν στην πρόσοψη πέτρες, άσχετες με το περιβάλλον. Επιβάλλεται να αφαιρεθούν άμεσα, για να εμφανιστεί ξανά η φυσική, παραδοσιακή της μορφή.

4. Η καταπληκτική σε θέα πλατεία του χωριού μας, έχει μετατραπεί σε πάρκινγκ παντός είδους τροχοφόρων, ντόπιων και ξενόφερτων με αποτέλεσμα να την στερούν στους μικρούς και μεγάλους. Επιπλέον, η εμφάνιση αυτή είναι προσβολή της μνήμης των νεκρών μας, για τους οποίους έχει στηθεί στο χώρο αυτό Μνημείο Πεσόντων.

5. Η ιστορική γέφυρα του Πλατύ ποταμού (καμάρα Μανουρά) κινδυνεύει να καταρρεύσει, γιατί θα φράξει από τα μπάζα που βρίσκονται κάτω απ αυτήν.

6. Δυστυχώς, και φέτος το πρόβλημα του νερού επαναλήφθηκε, τόσο στον Άη Γιάννη, όσο και στα χωριά που υδροδοτούνται από τις γεωτρήσεις του. Πέρυσι, παραμονή και ημέρα της Παναγίας, δεν είχαμε νερό και φέτος παραμονή και ημέρα τ? Άη Γιαννιού, δεν είχαμε νερό, παρά το γεγονός ότι υπάρχει αφθονία νερού από δύο γεωτρήσεις, αλλά και δύο επιπλέον πηγές αναξιοποίητες. Ίδια προβλήματα, ίδιες δικαιολογίες, επιεικώς απαράδεκτες. Και το ερώτημα για καταλληλότητα ή όχι του νερού παραμένει αναπάντητο. Αφορά την υγεία των κατοίκων που ρωτούνε, είναι κατάλληλο και για τα τετράποδα και για τα δίποδα ή μόνο για πότισμα;

Η πρόσοψη του Ιερού Ναού των Τεσσάρων Μαρτύρων, η βρύση του χωριού, αλλά και η ιστορική γέφυρα του Πλατύ ποταμού, έχω την άποψη ότι αποτελούνε μνημεία πολιτισμού και συνεπώς αντικείμενο ερεύνης και προστασίας και από την Αρχαιολογική Υπηρεσία Ρεθύμνου.

Όλα τα παραπάνω έχουν αναφερθεί προφορικώς και εγγράφως στους αρμόδιους, αλλά, δυστυχώς, χωρίς αποτέλεσμα, γι? αυτό τα δημοσιοποιώ και ελπίζω κάποιοι άλλοι να ακούσουν την κραυγή αγωνίας μου, να δείξουν στοιχειώδη ευαισθησία και να παρέμβουν.

Τι να πούμε για τον στοιχειωμένο «Αμαριώτικο Δρόμο», που γίνεται εδώ και 40 χρόνια και θα τον μελετούμε άλλα 40;
Αν ποτέ ολοκληρωθεί, την ίδια στιγμή θα χρειάζεται βελτίωση ή αντικατάστασή του με νέο δρόμο.
Το περίφημο Φράγμα του Πλατύ Ποταμού, που οραματίστηκε και αγωνίστηκε ο αείμνηστος τ. υπουργός Μανώλης Παπαδογιάννης, αλλά πολεμήθηκε λυσσαλέα, θα γίνει κάποτε, γιατί το θένε πρωτίστως οι Ηρακλειώτες και όχι εμείς.

Άντε, καλό χειμώνα και του χρόνου θα ξαναπούμε τα ίδια πράματα.

Σεπτέμβρης 2009"

 

 


« επιστροφή στη κατηγορία Ρέθυμνο

Σημειρινή ημερομηνία Πέμπτη, 14 Δεκ 2017

Αρθρογραφία