Ταλλαία 2009

Εκτύπωση

Ταλλαία 2009

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2009η κεντρική εκδήλωση του Φεστιβάλ «Ταλλαία» του Δήμου Κουλούκωνα.

Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο Γαράζο όπου εορτάστηκε πανηγυρικά η δεκαετία του σημαντικού αυτού πολιτιστικού θέσμου.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Δημάρχου κ. Δημήτρη Κόκκινου και συνεχίστηκε με ομιλία του Προέδρου της οργανωτικής επιτροπής των Ταλλαίων κ. Μανούσου Κλάδου.

Ακολούθησε η απονομή τιμητικών διακρίσεων στον Φιλόλογο, Συγγραφέα και Πρόεδρο της Ιστορικής & Λαογραφικής Εταιρείας Ρεθύμνου, κ. Μιχάλη Τρούλη για την ουσιαστική συμβολή του στην οργάνωση καθιέρωση και εξέλιξη του Φεστιβάλ «Ταλλαία» του Δήμου Κουλούκωνα καθώς και για την εν γένει προσφορά του στην ιστοριογραφία και στα γράμματα καθώς και στον Καθηγητή Θεάτρου, Θεατρικό Συγγραφέα και Σκηνοθέτη κ. Γεώργιο Χατζηδάκη, ο οποίος μέσα από τα Θεατρικά Έργα «Τάλως», «Φρονίμη της Αξού» και «Αλοίδες» Νύμφες, προσδιόρισε επακριβώς τη φιλοσοφία του Φεστιβάλ και το κατέστησε γνωστό Πανελληνίως.

Η εκδήλωση έκλεισε με την παρουσίαση του θεατρικού και μουσικοχορευτικού δρώμενου « Ο Ψηλορείτης τραγουδά τους Μύθους του» του Γιώργη Χατζηδάκη, που βασίζεται στους μύθους της Ευρώπης, του Τάλου, της Φρονίμης της Αξού και των Αλοίδων Νυμφών.

Την εκδήλωση συντόνισε το μέλος της επιτροπής πολιτισμού του Δήμου Κουλούκωνα κ. Γιώργος Πολίτης. 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Στον χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Κουλούκωνα κ. Δημήτρης Κόκκινος ανέφερε τα εξής:

«Φίλες και Φίλοι, σας καλωσορίζω απόψε στην κεντρική εκδήλωση για τα δέκα χρόνια
των ΤΑΛΛΑΙΩΝ και σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι φτάσαμε ήδη στις δέκα διοργανώσεις αυτού του πολιτιστικού φεστιβάλ.
Των επίσημων εκδηλώσεων του δήμου μας, που αποτελούν πλέον θεσμό.

Ήταν από την αρχή στόχος της Δημοτικής Αρχής να δημιουργήσει μια πολιτιστική διοργάνωση.
Και αισθάνομαι, ότι αυτός ο στόχος έχει πετύχει. Τα ΤΑΛΛΑΙΑ έχουν γίνει αγαπητά από τους δημότες μας, οι οποίοι στηρίζουν τις εκδηλώσεις και τις επιζητούν.
Για την επιτυχία αυτή ευθύνονται αποκλειστικά οι συνδημότες μας, οι οποίοι εθελοντικά ασχολούνται και προάγουν τα πολιτιστικά δρώμενα στον τόπο μας.

Αναφέρομαι στην επιτροπή πολιτισμού, την οποία συγχαίρω και ευχαριστώ για τη δουλειά της, καθώς και στους πολιτιστικούς συλλόγους των οικισμών μας, οι οποίοι με μεράκι τις φιλοξενούν και συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχία τους.

Θεωρώ δε ιδιαίτερη τη συμβολή των δύο αγαπητών φίλων και συνεργατών, του Μιχάλη Τρούλη και του Γιώργη Χατζηδάκη, τους οποίους το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα ψήφισε να τιμήσουμε για την προσφορά τους στον πολιτισμό και στα ΤΑΛΛΑΙΑ.

Αισθάνομαι, ότι μέχρι στιγμής όλο αυτό το εγχείρημα έχει πετύχει. Σίγουρα θα πρέπει να εξελίξουμε αυτή την προσπάθεια. Πιστεύω, ότι στα χρόνια που έρχονται, θα έχουμε καινούργια δεδομένα και θα προσπαθήσουμε για ακόμα πιο πετυχημένες διοργανώσεις.

Και αυτό θέλω να είναι το μήνυμα μας για απόψε. Θα συνεχίσουμε όλοι μαζί για ένα ακόμα καλύτερο φεστιβάλ. Και πάλι σας καλωσορίζω στο δήμο μας και εύχομαι να σμίγουμε στις πλατείες μας πολλά χρόνια ακόμα για να γιορτάζουμε τα ΤΑΛΛΑΙΑ.

Σας ευχαριστώ.»          
 

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Δ.Σ. ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

   Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κουλούκωνα και της Επιτροπής Πολιτισμού κ. Μανούσος Κλάδος στην ομιλία του με θέμα «Δέκα Χρόνια Ταλλαία Ιστορία, Φιλοσοφία, Προοπτικές» ανέφερε τα εξής : 

«Φίλες και Φίλοι,
για μένα και για τους συνεργάτες μου στην επιτροπή πολιτισμού είναι μια ιδιαίτερη βραδιά η αποψινή.
Και η ιδιαιτερότητα της αυτή έγκειται στο γεγονός, ότι πρόκειται για μια εκδήλωση που τη βαπτίσαμε εορταστική.
Της δώσαμε ένα πανηγυρικό χαρακτήρα, καθώς συμπληρώνεται μια ολόκληρη δεκαετία δουλειάς.
Μια ολόκληρη δεκαετία κατά τα διάρκεια της οποίας δεν κάναμε τίποτα περισσότερο από το να πειραματιστούμε γύρω από το τι πραγματικά θα θέλαμε να δημιουργήσουμε.

Όμως, για να σας εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ μιλώντας για ένα πειραματισμό, που κλείνει φέτος δέκα ολόκληρα χρόνια, νομίζω, ότι οφείλω να κάνω και την αντίστοιχη σύντομη αναδρομή.

Να επιστρέψω στην άνοιξη του έτους 2000, όταν ακόμα δεν υπήρχε δημαρχείο και ο μόλις προ ενός έτους εκλεγμένος πρώτος δήμαρχος της περιοχής, όρισε την πρώτη επιτροπή πολιτισμού, η οποία και συνεδρίασε στο πρώην κοινοτικό κατάστημα του Γαράζου.

Μιλήσαμε πολύ τότε. Ανταλλάξαμε πολλές απόψεις και ιδέες. Είχαμε όλοι μας πολύ κέφι. Εγώ και ο Τίτος Χνάρης ως δημοτικοί σύμβουλοι. Ο Μιχάλης Τρούλης ο καθηγητής, ο αείμνηστος παπά ? Θεμιστοκλής Μαρκάκης, ο σημερινός Ηγούμενος της Μονής Βωσσάκου π. Τιμόθεος και η Κωστούλα Παπαδογιάννη-Φράρου από την Αγιά, ήμασταν εκείνοι μαζί με τον Δήμαρχο, οι οποίοι συζητήσαμε και συντάξαμε το πρώτο πρόγραμμα του Φεστιβάλ.

Και αφού αποφασίσαμε, ότι θέλαμε ένα πολιτιστικό γεγονός, τότε τέθηκε και το ζήτημα του πως θα το ονομάσουμε.

Ειπώθηκαν και γι? αυτό πολλά. Κατατέθηκαν αρκετές προτάσεις. Μίλησα τελευταίος και είπα τη λέξη Ταλλαία, ως προερχόμενα δρώμενα από τον Τάλω.

Η πρόταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Ο Μιχάλης Τρούλης μας προσδιόρισε τη γραφή της λέξης ώστε να μην γράφεται με έψιλον και ένα λάμδα όπως τα Ταλέα όρη αλλά με δύο λάμδα και άλφα γιώτα το έ, ώστε να ξεχωρίζει, ότι αναφερόμαστε σε δρώμενα προερχόμενα από τον Τάλω. Και έτσι βαπτισμένο πλέον το φεστιβάλ ξεκίνησε.

Ξεκίνησε ένα ταξίδι που συνεπήρε μαζί του όλους τους δημότες του μικρού αυτού Μυλοποταμίτικου δήμου.
Και το ταξίδι αυτό, άλλοτε ήρεμο και άλλοτε σε φουρτουνιασμένες θάλασσες έγινε γνωστό παντού. Καθιερώθηκε και μέχρι σήμερα καλά κρατεί.

Στην πορεία μάλιστα μπήκαν και άλλα άτομα στην επιτροπή πολιτισμού. Ο Στέλιος Πατελάρος και ο Γιάννης Παπαδάκης από την Αξό. Η Αγγελική Καλοκύρη από τις Αλόιδες και τα τελευταία χρόνια ο Μανώλης Χνάρης από τα Λιβάδια και ο Γιώργης Πολίτης από τις Δαφνέδες.

Αρχίσαμε να πηγαίνουμε από χωριό σε χωριό. Παρουσιάσαμε παραστάσεις και συναυλίες σε χωριά που ποτέ μέχρι τότε δεν είχαν φιλοξενήσει τέτοια γεγονότα και δεν ήξεραν τι ήταν το θέατρο ή πως εκτός από τα πανηγύρια, υπάρχουν και οι συναυλίες, οι εκθέσεις και οι άλλες εκδηλώσεις.

Όταν ξεκινήσαμε, σε πολλά από τα χωριά μας δεν υπήρχαν καν πολιτιστικοί σύλλογοι. Σήμερα έχουν όλα και δουλεύουν όλοι με ιδιαίτερα αξιόλογα αποτελέσματα.

Μέσα από το φεστιβάλ, αρχίσαμε να γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Να νιώθουμε όλοι κάτοικοι του ίδιου χωριού.
Αρχίσαμε να δουλεύουμε για το κοινό όφελος όλων των οικισμών και όχι μόνο ο καθένας για το δικό του.

Τα καλοκαίρια οι πλατείες των χωριών μας ζωντάνεψαν.
Αλλού γελάσαμε, αλλού συγκινήθηκαμε, αλλού προβληματιστήκαμε, αλλού τραγουδήσαμε, ξεγνοιάσαμε και σε κάθε περίπτωση είδαμε ότι μας άρεσε.
Διαπιστώσαμε ότι τα «Ταλλαία» έγιναν κομμάτι της ζωής του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού του Δήμου μας.
Διότι όταν πας στο Κρυονέρι των 20 κατοίκων και μαζεύονται χίλια άτομα για μια παράσταση, τότε κάτι συμβαίνει.
Όταν πας στον Άγιο Ιωάννη των 15 κατοίκων και μαζεύονται 350 δημότες, τότε κάτι γίνεται διαφορετικό.
Όταν κάνεις συναυλία στο Βώσσακο και το κοινό αγγίζει τα 2000 άτομα, τότε μάλλον έχεις πετύχει.

Και χρησιμοποιώ καθαρά σχηματικά αυτά τα γεωγραφικά σημεία του δήμου, διότι αυτό συμβαίνει σχεδόν παντού.
Μέχρι σήμερα δεν είχαμε καμία αποτυχημένη εκδήλωση στο δήμο μας αναφορικά με τη συμμετοχή του κοινού. Παράλληλα δε, άρχισαν και οι προτάσεις. Την πρώτη χρονιά εμείς ψάχναμε τους θιάσους και τα μουσικά σχήματα. Ήδη από την επόμενη χρονιά μας έψαχναν αυτοί και τώρα κάθε χρόνο, φτάνουν στο δήμο μας περισσότερες από διακόσιες προτάσεις, μεταξύ των οποίων από τις μεγαλύτερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της χώρας.

Ήδη λοιπόν από τα πρώτα χρόνια αντιληφθήκαμε, ότι το εγχείρημα πέτυχε. Έπρεπε λοιπόν να κάνουμε το επόμενο βήμα. Εκείνο, με το οποίο θα προσπαθούσαμε να προσδιορίσουμε τη φιλοσοφία του φεστιβάλ. Και δεν ήταν δύσκολο. Είχαμε το όνομα. Τάλως, Ταλλαία, μύθοι, Κρητική Μυθολογία για την ακρίβεια. Το ζήτημα ήταν ποιος θα αναλάμβανε αυτό το νέο εγχείρημα.

Διότι ένα φεστιβάλ, για να είναι ξεχωριστό, δεν μπορεί μόνο να φιλοξενεί παραγωγές. Πρέπει να έχει και δημιουργικό χαρακτήρα. Να δίδει νέα πράγματα στο πολιτιστικό γίγνεσθαι και να προσεγγίζει την ουσία που θα το καθιστά διαφορετικό.

Σε άλλη περίπτωση όλοι θα κάναμε τα ίδια. Άρα και εμείς δε θα κάναμε τίποτα περισσότερο από αυτό, που κάνουν όλοι οι δήμοι σε κάθε γωνιά της χώρας. Ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων. Θέλαμε όμως το κάτι παραπάνω.
Το σκεπτόμασταν. Ξέραμε τι θέλαμε αλλά δεν είχαμε βρει τον κατάλληλο άνθρωπο.
Ψαχνόμασταν με όλους τους θιάσους που φιλοξενούσαμε χωρίς αποτέλεσμα.

Μέχρι που ήρθε στη Αγιά η μυθική Ευρώπη. Χωρίς καμία υπερβολή, εκείνον που χρειαζόμασταν τον πήρε στην πλάτη του ο Τάυρος, ο ίδιος που έκλεψε την Ευρώπη -σύμφωνα με τον μύθο- και μια ωραία βραδιά μας τον έφερε στην Αγιά.
Ομολογώ, ότι εγώ δεν πήγα εκείνο το βράδυ στην παράσταση.
Περίμενα αργά το θίασο, εδώ στο Γαράζο στην Ταβέρνα του Μηνά όπου και γνώρισα τον Γιώργο Χατζηδάκη.

Μαζί με τη Κωστούλα, μιλούσαμε μαζί του πολλές ώρες εκείνο το βράδυ και βέβαια του είπαμε, ότι θέλαμε επιτέλους να γραφεί ένα καινούργιο έργο, αποκλειστικά για τα Ταλλαία.
Του είπαμε την ιδέα, ότι θα θέλαμε να ανέβει ένα έργο βασισμένο στο μύθο του Τάλω, απ? όπου και το όνομα του φεστιβάλ.

Ομολογώ ότι όταν ολοκληρώθηκε εκείνη η βραδιά, ήξερα, ότι από όσους είχα γνωρίσει μόνο ο Χατζηδάκης είχε το μεράκι να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο.
Παράλληλα όμως πίστευα, ότι μάλλον δεν θα το έκανε. Δεν θα έμπαινε σε αυτή τη διαδικασία.
Δεν μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε την έκπληξη μου αλλά και τον ενθουσιασμό μου όταν μετά από περίπου τρεις μήνες, δέχθηκα το τηλεφώνημα του Γιώργη Χατζηδάκη, ότι το θεατρικό έργο ΤΑΛΩΣ ήταν έτοιμο!
Και το καινούργιο ταξίδι ξεκίνησε. Τάλως, Φρονίμη της Αξού και Αλοίδες Νύμφες, είναι το αποτέλεσμα αυτού εγχειρήματος.
Τρία νέα έργα, γραμμένα, σκηνοθετημένα, με πρωτότυπη μουσική της Σωτηρία Κολόζου, αποκλειστικά για το δικό μας φεστιβάλ.

Ο Γιώργης Χατζηδάκης και η ομάδα Θεώρηση, προσδιόρισαν επακριβώς τη φιλοσοφία των «Ταλλαίων» και κατέστησαν ξεχωριστό και ιδιαίτερο αυτό το φεστιβάλ.

Ένα φεστιβάλ, που έδιδε πλέον το καινούργιο στο πολιτιστικό γίγνεσθαι όχι μόνο της περιοχής μας αλλά και της χώρας μας.
Μπορεί να φιλοξενήσαμε μεγάλους θιάσους, διάσημους ηθοποιούς και τραγουδιστές, μπορεί να φέραμε σπουδαία ονόματα της μουσικής και του θεάτρου, μπορεί και όντος κάναμε πολλά.
Όμως η επιτυχία του φεστιβάλ και η διαφορετικότητα του ήταν ο Τάλως, ήταν η Φρονίμη, ήταν οι Αλοίδες Νύμφες.
Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μας επειδή φέραμε τον Α ή τον Β καλλιτέχνη. Τους βλέπουν όλοι παντού. Όλες οι μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες και όλα τα πολιτιστικά έντυπα ασχολήθηκαν με τα Ταλλαία και τα καθιέρωσαν, αποκλειστικά γιατί δώσαμε τον Τάλω, τη Φρονίμη και τις Αλοίδες Νύμφες.

Μάλιστα φέτος, προκειμένου να γιορτάσουμε τα δέκα χρόνια Ταλλαία, ο Γιώργης Χατζηδάκης έφτιαξε την μουσικοχορευτική και θεατρική παράσταση « Ο ψηλορείτης τραγουδά τους μύθους του», που αποτελούν ένα ολοκληρωμένο έργο για όλους τους βασικούς μύθους της περιοχής.

Και εδώ μπαίνει και το νέο ερώτημα. Και τώρα τι; Πως θα συνεχιστεί το φεστιβάλ;

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα και πως θα πρέπει να εξελιχθούν τα πράγματα.
Είναι γεγονός, ότι βρισκόμαστε σε μια νέα καμπή. Υπάρχουν πολλές προτάσεις. Άλλες για περιορισμό των εκδηλώσεων. Άλλες για φιλοξενία μόνο σπουδαίων και αναγνωρισμένων καλλιτεχνών.

Κάποιοι πιστεύουν ότι δεν χρειάζονται καν οι εκδηλώσεις και προτιμούν να σταματήσουν. Γίνεται διάλογος. Άτυπος προς το παρόν.Μόνο που εγώ, ως επικεφαλής αυτής της προσπάθειας θα ήθελα να γίνει πλέον επίσημος αυτός ο διάλογος. Και νομίζω ότι ήρθε η ώρα έκαστος να προτείνει την άποψη του επίσημα, είτε μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, είτε μέσα στην επιτροπή πολιτισμού, είτε μέσα στους πολιτιστικούς συλλόγους ή τέλος πάντων με όποιο τρόπο νομίζει.

Γι? αυτό και αποφάσισα να ανοίξω επίσημα αυτή τη συζήτηση απόψε.
Δεν με ενδιαφέρει αν θα είμαι εγώ εκείνος που θα συνεχίσει αυτή την προσπάθεια. Πρέπει να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, ότι εγώ αυτό που ήθελα έγινε. Ο Σπόρος μπήκε και αναπτύχθηκε. Το θέμα είναι τώρα να καρπίσει. Και Δεν γνωρίζω καν ποια είναι η θέση της επιτροπής πολιτισμού και αν θα συνεχίσει να υφίσταται με τη συγκεκριμένη σύνθεση από τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Όμως πιστεύω, ότι το Φεστιβάλ πρέπει να συνεχιστεί. Πρώτον γιατί είναι τεράστια και ουσιαστική η προσφορά του στους κατοίκους του δήμου μας και δεύτερον γιατί είναι το μόνο, το οποίο προβάλλει θετικά την περιοχή μας στα μέσα ενημέρωσης σε μια εποχή που έχουμε δεχθεί δεινά πλήγματα.

Επιπλέον πιστεύω ότι σιγά ? σιγά το φεστιβάλ πρέπει να εξελιχθεί. Πέρα της φιλοξενίας έτοιμων εκδηλώσεων, πρέπει να συνεχίσει να δίδει καινούργια πράγματα.
Πιστεύω δε, ότι αυτό το φεστιβάλ, μπορεί να διαμορφωθεί σε ένα απολύτως ιδιαίτερο γεγονός.
Αυτό μπορεί να γίνει με το να αποκτήσει και αγωνιστικό μέρος. Πιστεύω, ότι μπορεί να βάλει ως θέμα την Κρητική Μυθολογία και να προκηρύσσει κάθε χρόνο διαγωνισμό, καλώντας ανθρώπους του θεάτρου και της τέχνης να παρουσιάζουν τη δουλειά τους με βάση τους μύθους της Κρήτης.
Να γίνει δηλαδή ένα κέντρο καλλιτεχνικών αναζητήσεων και προτάσεων νέων έργων, πρωτότυπων, που θα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στα Ταλλαία.

Μιλώ για ένα ολοκληρωμένο φεστιβάλ με αγωνιστικό μέρος επαναλαμβάνω, το οποίο θα απονέμει βέβαια και τα αντίστοιχα βραβεία.

Ξέρω, ότι δεν είναι εύκολο εγχείρημα και σαφώς πρόκειται για δαπανηρή υπόθεση.

Χρειάζεται περεταίρω σκέψη και δουλειά. Χρειάζεται κρατική ενίσχυση. Χρειάζεται ανθρώπους, που θέλουν να δουλέψουν πάνω σε αυτή την προοπτική. Χρειάζεται κυρίως όραμα και πίστη. Απαιτείται ψυχή. Περισσότεροι εθελοντές επομένως.

Μια πιο μεγάλη ομάδα δουλειάς από όλους, όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν σε μια τέτοια προσπάθεια. Παράλληλα δε, να παρουσιαστεί η δουλειά ντόπιων δημιουργών σε όλους τους τομείς των τεχνών. Να υπάρχει σε κάθε περίπτωση πολύ πιο έντονο το τοπικό στοιχείο. Να αναδειχθούν οι μουσικοί, οι φίλοι του θεάτρου, οι γλύπτες, οι ζωγράφοι, οι λαϊκοί καλλιτέχνες, όλοι όσοι έχουν κάτι να πουν μέσα από τη δουλειά ή το χόμπι τους.

Εγώ έτσι βλέπω την εξέλιξη των Ταλλαίων. Πολλές ομάδες ανθρώπων, ενωμένες για μια μεγάλη και ιδιαίτερη γιορτή, που θα την περιμένουμε όλοι κάθε χρόνο με ανυπομονησία και χαρά.
Εύχομαι δε και ελπίζω, ότι θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε όλοι μας αρκετά και επί της ουσίας για το μέλλον αυτού του θεσμού.
Και είμαι βέβαιος ότι θα καταλήξουμε σε κάτι καλό. Ειλικρινά δε θέλω να σας κουράσω άλλο.
Θέλω να κλείσω με κάποια ευχαριστώ για όλους όσοι συνέβαλλαν σε αυτή την προσπάθεια, που κλείνει δέκα χρόνια.

Έχοντας την επίβλεψη του Φεστιβάλ με την έγκριση του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου μας καταρχήν το πρώτο ευχαριστώ στον Δημήτρη Κόκκινο, που με εμπιστεύτηκε για αυτό το ρόλο ήδη από την εποχή που εγώ ήμουν στην αντιπολίτευση. Δεν υπάρχουν πολλοί δήμαρχοι, που το έχουν κάνει αυτό.
Ευχαριστώ τους Δημοτικούς Συμβούλους και των τριών θητειών, που στήριξαν αυτή την προσπάθεια.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε στα μέλη της επιτροπής πολιτισμού και των τριών θητειών γιατί εθελοντικά προσέφεραν και προσφέρουν τον πολύτιμο χρόνο τους για αυτές τις εκδηλώσεις.
Επίσης στου Πολιτιστικούς Συλλόγους και στα Τοπικά Συμβούλια των οικισμών για την πολύτιμη δουλειά τους καθώς και στους δημοτικούς υπαλλήλους, οι οποίοι αποδείχθηκαν παραγωγικοί συνεργάτες και στα Ταλλαία.

Ευχαριστούμε όλους τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις μας, τους τεχνικούς, του εργάτες και όλους όσοι έδωσαν το παρόν με κάθε τρόπο. Και βέβαια θερμή υπόκλιση σεβασμού και ευχαριστίας στο κοινό των Ταλλαίων. Στους δημότες και τους φίλους του Δήμου Κουλούκωνα. Αυτούς, που στήριξαν και στηρίζουν το θεσμό. Αυτούς που αγκάλιασαν και αγκαλιάζουν όλους τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν. Όλους εσάς δηλαδή, που είστε μαζί μας αυτά τα δέκα χρόνια.

Εύχομαι και ελπίζω τα Ταλλαία να εξελιχθούν, να ανέρχονται συνεχώς τα σκαλιά της καταξίωσης και να συνεχίσουν για πολλά χρόνια ακόμα να είναι συνδεδεμένα με τα καλοκαιρινά μας βράδια στα χωριά μας.Ευχαριστώ


 


« επιστροφή στη κατηγορία Ρέθυμνο

Σημειρινή ημερομηνία Τρίτη, 20 Φεβ 2018

Αρθρογραφία