Μύκονος. H απομυθοποίηση ενός ... μύθου

Εκτύπωση

Μύκονος.
H απομυθοποίηση ενός ... μύθου

Ρεπορτάζ της "Ρ.Α."
στο νησί του Ανέμου.


Η ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ξεκίνησε ένα ρεπορτάζ στα κυκλαδονήσια με σκοπό να αναζητήσει το μύθο αλλά και τα στραβά και να αποδώσει "τα του καίσαρος τω καίσαρα".
Βέβαια όταν μιλάμε για κυκλαδονήσια ο νους μας τις περισσότερες φορές πάει στα αρχαιότερα τουριστικώς, την Μύκονο και τη Σαντορίνη.
Νησιά γκλαμουράτα και τα δυο με μακρόχρονη ιστορία στο τουρισμό αλλά και φοβερή γραφικότητα.

του Βασίλη
Κασιμάτη
Γραφικότητα όμως που καμιά φορά τη πληρώνουμε χρυσάφι!
Ξεκινήσαμε λοιπόν το οδοιπορικό μας οπλισμένοι με περίσσια υπομονή αλλά και με σεβασμό στα δυο αυτά ιστορικά και πολυβραβευμένα νησιά.

Πρώτος μας σταθμός η Μύκονος.

Ακούμε πολλά, διαβάζουμε πολλά και ακόμα περισσότερα μας δείχνει σχεδόν καθημερινά πλέον το ακούραστο σκανδαλοθηρικό STAR στη τηλεόραση. Η ρήση όμως είναι γνωστή! Όπου ακούτε πολλά κεράσια ... κρατάτε μικρό καλάθι! 

Το πριν...
 

Το νησί ξεκίνησε το 1962 να παρουσιάζει έντονη κινητικότητα από τουρίστες με τα πρώτα πλοία τότε να «δένουν αρόδου» και να κατεβάζουν τους πρώτους τουρίστες με τις βάρκες.
Έκτοτε, θες η γραφικότητα του νησιού, θες η εμμονή των ντόπιων με τη καθαριότητα η επιμονή τους στην διατήρηση της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, έφερε τη Μύκονο στη πρώτη γραμμή του τουρισμού διεθνώς.
Αξιοσημείωτο είναι ότι εκείνα τα χρόνια οι λιγοστοί επισκέπτες του νησιού ανήκαν στο διεθνές τζετ-σετ, στοιχείο που εκμεταλλευτήκαν οι παράγοντες της Μυκόνου στο έπακρο. Είχαν μάλιστα επινοήσει και τον τρόπο να βρίσκονται διαρκώς στο κέντρο της επικαιρότητας, έχοντας ένα δημοσιογράφο και ένα φωτογράφο σε μόνιμη βάση στο λιμάνι, αποθανατίζοντας τους επώνυμους που πέρναγαν από εκεί. Με αυτό τον τρόπο οι φωτογραφίες έφταναν στις εφημερίδες και τα περιοδικά της Ευρώπης, από τη δεκαετία του 60, εκτοξεύοντας το δείκτη επισκεψιμότητας από επώνυμους στα ύψη.

Η συνέχεια είναι σε όλους μας γνωστή.
Οι μαγευτικές παραλίες του νησιού γεμάτες με παπαράτσι που περίμεναν να αποθανατίσουν κάποιο ιδιαίτερο στιγμιότυπο επωνύμου από αυτούς που διαφημίζονται κατά αυτό το τρόπο και οι χιλιάδες ανώνυμοι να επιδίδονται σε ένα διαρκές κυνηγητό της γκλαμουριάς προσπαθώντας να δανειστούν και αυτοί λίγη από τη λάμψη των σελέμπριτις.
Ξέφρενα πάρτυ, υψηλή ποιότητα υπηρεσιών, καλό φαγητό, ευγένεια, καθαριότητα, ήταν λίγα από πολλά συστατικά που θεμελίωναν τον ορισμό: 
Μύκονος ίσον μαγεία - το όνειρο!
Προ λίγων μόνο ετών η Χώρα της Μυκόνου μάλιστα βραβεύτηκε ως η δεύτερη καθαρότερη πόλη στην Ευρώπη μετά το Μόντε Κάρλο.

Το τώρα...

Θα προσέξατε όμως ότι μόλις στην προηγούμενη παράγραφο χρησιμοποιήσαμε τη λέξη «ήταν» απλούστατα διότι αυτά έπαψαν πλέον να υπάρχουν.
Αυτά τα δομικά στοιχεία που έστησαν ένα μύθο στη Μύκονο, πέρασαν στην ιστορία. Παρέμεινε η ακρίβεια και στη θέση όλων των άλλων πέρασε ο ερασιτεχνισμός, η αρπαχτή και το δήθεν.
Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα. 

Που είναι επώνυμοι; ... ωαίοοοοο!

Κάποτε στη βραδινή βόλτα στη πόλη ο επισκέπτης συναντούσε κάθε τρία λεπτά και από ένα επώνυμο. Σήμερα οι άνθρωποι που ανήκουν στο διεθνές αλλά και στο εγχώριο τζετ-σετ απλώς "πήραν τα κουβαδάκια τους και πήγαν σε άλλες παραλίες" αφήνοντας μόνο κάποιους λιγοστούς πλέον που διατηρούν τα σπίτια τους εκεί.

Το αποτέλεσμα είναι ότι Αυγουστιάτικα η Ρ.Α. στήθηκε τρία βράδια στη σειρά στο καυτό σημείο του κοσμηματοπωλείου «Καίσαρης» από εκεί δηλαδή που κάποτε περνούσαν όλοι και διαπίστωσε ιδίοις όμμασι ότι σήμερα δε περνά σχεδόν κανείς.

Οι παπαράτσι εξαφανίστηκαν προς αναζήτηση των νέων προορισμών και οι δήθεν παρέμειναν να αναπολούν τις παλιές καλές στιγμές. Μαζί με αυτούς παρέμεινε και ο δημοσιογράφος του τηλεοπτικού STAR που από την αρχή του φετινού καλοκαιριού προσπαθεί ανεπιτυχώς να παρουσιάσει κανα δυο σελέμπριτις από τις ανταποκρίσεις του και μόνο με στημένα, αρχειακό υλικό από πρώην ξέφρενα πάρτυ και εντέχνως μονταρισμένα πλάνα γίνεται μια προσπάθεια να αποτυπώσουν μια ψευδή εικόνα για το τι γίνεται πλέον «στο νησί του Ανέμου», μήπως τυχόν και διατηρήσουν το παλιό καλό όνομα με στόχο βέβαια την οικονομική σταθεροποίηση της Μυκόνου που έτσι κι αλλιώς πνέει τα λοίσθια.

Σήμερα η αληθινή εικόνα του νησιού παρουσιάζει έντονα πτωτικές τάσεις στο εισόδημα της αγοράς, στις αφίξεις και κυρίως στην ποιότητα και το επίπεδο των επισκεπτών που ουδεμία σχέση έχει με την παλιά του αίγλη.

Όταν σηκώνεις τη μύτη ψηλά.

Όλα αυτά βέβαια έχουν και το λόγο τους. Το γιατί επήλθε η παρακμή αιτιολογείται. Βλέπετε όλα αυτά τα χρόνια η Μύκονος σήκωσε όπως λέει ο λαός, πολύ ψηλά τη μύτη και έγινε ένα πανάκριβο νησί.
Τόσο ακριβό που πλέον ευτελίστηκε η αξία του χρήματος και οι επισκέπτες, πλούσιοι αλλά και μεσοαστοί συνειδητοποίησαν ότι άλλο το ωραίο και άλλο να το πληρώνεις στη δεκαπλάσια αξία.
Πριν από λίγα μόνο χρόνια όλοι ακούσαμε στις τηλεοράσεις τα πρώτα τεράστια κρούσματα αισχροκέρδειας στο νησί. Όλοι είδαμε τότε τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για τις προκρατημένες ξαπλώστρες στη Ψαρού με τιμή 200 ευρώ την ημέρα παρακαλώ. 

Το συνεργείο του AGORATV αναζήτησε
την αισχροκέρδεια και ιδού τι ανακάλυψε.

Ορνός
Στον Ορνό, μια από τις κοντινότερες στη πόλη παραλίες, κάτσαμε όπως όλος ο κόσμος να κάνουμε το μπάνιο μας, κάτω από μια μόνο ομπρέλα με 5 ξαπλώστρες. Παραγγείλαμε (πάνω στην άμμο) από το κεντρικό μπητς μπαρ της παραλίας, ένα μπουκάλι MALIBU και ένα μπουκάλι Βότκα. Στο λογαριασμό συμπεριελήφθησαν ένας χυμός πορτοκάλι, μια μπύρα και 2 κλαμπ σάντουιτς.
Όταν ήμασταν έτοιμοι ζητήσαμε το λογαριασμό από τη κοπελίτσα που μας σέρβιρε.. Σύμφωνα με το πρόεδρο των επιχειρήσεων εστίασης και αναψυχής, η τιμή είναι γύρω στα 70 ευρώ, πλούσια-πλούσια! Ποια τελικά ήταν η χρέωση;
Ούτε λίγο ούτε πολύ ... 302 ευρώ παρακαλώ!!!
Τριακόσια  δέκα ευρώ ήταν το κουστούμι με το πουρμπουάρ.
Βέβαια και επώνυμο κουστούμι να αγοράζαμε τόσα χρήματα ο ράφτης δεν θα μας ζητούσε! 

Καλό λιβάδι
Σε άλλη περίπτωση στη παραλία Καλό Λιβάδι, σε αντίστοιχο μπητς μπαρ, ο λογαριασμός περιλάμβανε: 2 καλαμαράκια, 2 πατάτες, και 4 ακόμα πιάτα ορεκτικών με τέσσερις καράφες «καρπούζι» για σφηνάκια. Τελική τιμή: 480 ευρώ!!!
Παράγκα
Σε άλλη παραλία στη «Παράγκα» στο κεντρικό μπητς μπαρ, η μια καράφα για σφηνάκια πάλι «Καρπούζι» χρεώνεται 80 ολόκληρα «μεταλλικά» ευρώ.
Τιμή κοστολογίου:7 ευρώ! Εδώ τι άλλο να πούμε; Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε σε εσάς.
Super Paradise
Εκεί τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Το κόψιμο της κεφαλής ήταν ηπιότερο. Βέβαια αυτό που παρουσιάζεται στις τηλεοράσεις κυρίως του STAR δεν θα το δείτε ποτέ.
Ήπιοι τόνοι των bits και τίποτα παραπάνω.
Και βέβαια δεν θα γράφαμε κάτι για αυτή τα την παραλία, αν δεν είχε πολλάκις υπερτιμηθεί από τα σκανδαλοθηρικά media που απεγνωσμένα ορισμένες φορές προσπαθούν να αναδεικνύουν προορισμούς προκαλώντας εσφαλμένες όμως εντυπώσεις στο κόσμο που αναζητώντας το όνειρο σκάβει και βρίσκει ότι ... άνθρακας ο θησαυρός!

Συγγνώμη... σας γδάραμε!

Πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσουν οι ιδιοκτήτες των μπητς μπαρ - πολέμιοι του μεσοαστικού κόσμου, ότι με αυτά και με αυτά έμεινα μόνοι τους να πωλούν τόστ και αναψυκτικά όλη τη σαιζόν και να δουλεύουν 20 μέρες του Αυγούστου κλέβοντας το κοσμάκι, υπερχρεώνοντας άνευ αποδείξεων παρακαλώ, τους λογαριασμούς. Ποντάρουν δε, στην αξιοπρέπεια του καταναλωτικού κοινού και στο ότι δεν θα κάνουν φασαρία. Όταν κάποιος μάλιστα τη κάνει τελικά τη φασαρία ... εξαρτάται ποιος είναι.
Διότι αν είναι ο «κανείς» τότε πιθανώς να αντιμετωπίσει την «ασφάλεια» του μαγαζιού.
Αν πάλι είναι «κάποιος» δικηγόρος, δημοσιογράφος ή τσαντισμένος μεγαλοεπιχειρηματίας, τότε αρκούνται σε μια συγγνώμη και επιστρέφουν «εις το ακέραιον» το τίμημα λέγοντας ... «να μας ξανάρθετε»!!

Ετσι ακριβώς έγινε και στο ρεπορτάζ.
Στη παρέα υπήρχε δασκαλεμένος δημοσιογράφος, επιφανής δικηγόρος, δύο «μεγαλοεπιχειρηματίες» και ένας ντόπιος τουριστικός παράγων.
Όταν μας ζήτησαν τα 302 ευρώ στον Ορνό, τα πληρώσαμε κανονικά και επιστρέψαμε μετά από 5 λεπτά στην παραθαλάσσια επιχείρηση και ζητήσαμε τον υπεύθυνο κάνοντας γνωστή την ιδιότητα και το σκοπό μας.
Κάλεσε αμέσως την νεαρά εισπράκτορα της παραλίας και εκεί αποκαλύφθηκε η καλοστημένη κομπίνα. Ο λογαριασμός όσο και αν «τραβήχτηκε» από τον υπεύθυνο (ανεύθυνο) που προφανώς ήταν στο κόλπο και αυτός, δεν ξεπερνούσε τα 180 με 200 ευρώ που όπως έτσι και αλλιώς χαρακτηρίζονται και πάλι ως υπερβολική αισχροκέρδεια

Εν τέλει η νεαρά εισπράκτορας μας ομολογεί ότι διέπραξε την υπόλοιπη απάτη και τσέπωσε τα 110 περίπου ευρώ της διαφοράς Το χειρότερο είναι ότι αξιώσαμε όλο το ποσό ως επιστροφή και αποζημίωση της ηθικής μας βλάβης, το οποίο και μας έδωσαν στο ακέραιο ζητώντας μας μια μεγάλη συγγνώμη και παρακαλώντας μας να κρατήσουμε χαμηλούς τόνους.
Η εφημερίδα έχει στο αρχείο της όλο το υλικό της ιστορίας και θα επιστρέψει στον ιδιοκτήτη/επιχειρηματία ο οποίος «απουσίαζε» το πραγματικό ποσό σύμφωνα με το τιμοκατάλογο. 

Και στα εισιτήρια οι κομπίνες.

Το τελευταίο κρούσμα αισχροκέρδειας που συναντήσαμε ήταν σε κεντρικό πρακτορείο στο «παλιό λιμάνι» που βγάζει εισιτήρια.

Εμείς επιδείξαμε ένα προαγορασμένο εισιτήριο με ταχύπλοο της γραμμής για -Μύκονο προς Ηράκλειο Κρήτης με ενδιάμεσο σταθμό τη Σαντορίνη αξίας 67 ευρώ.
Στο εν λόγω πρακτορείο και για τις ανάγκες του ρεπορτάζ ζητήσαμε να κάνουμε το λεγόμενο στοπ όβερ (stop-over). Δηλαδή ζητήσαμε να «σπάσουμε» το εισιτήριο σε δύο, κάνοντας στάση στη Σαντορίνη που ούτως ή άλλως το πλοίο έκανε στάση και ταξιδεύοντας μετά από 2 μέρες για το υπόλοιπο του προπληρωμένου ναύλου προς Κρήτη.

Ο λαμόγιος πράκτορας της Μυκόνου μας χρέωσε επιπλέον 40 ευρώ για κάτι που είχαμε σε κάθε περίπτωση πληρωμένο.
Με την απλή επίδειξη όμως της δημοσιογραφικής μας ταυτότητας ζητήσαμε από το πρακτορείο να επικοινωνήσει με τα κεντρικά της πλοιοκτήτριας εταιρίας.
Αποτέλεσμα: Η δουλειά μας έγινε όπως ακριβώς ζητήθηκε και μάλιστα μας επέστρεψαν και 2 ευρώ ρέστα! 

Η μαρίνα.

Έχει φτιαχτεί με χρήματα της Ευρωπαϊκής κοινότητας. Μεγάλη, ευρύχωρη και με πολύ καλές προοπτικές να αποτελέσει κάποτε μια καλή μαρίνα. Κάποτε όμως. Διότι τώρα βρήκαμε απλώς τσιμέντα αφημένα στη τύχη τους, πολύ χώμα, βάνες (βρύσες) χωρίς νερό και παροχές χωρίς ρεύμα.
Για γραφείο εξυπηρέτησης και άλλες βασικές παροχές μιας απλής μαρίνας, δεν χρειάζεται καν να ρωτήσετε. 

Στη Χώρα υπάρχει βέβαια η παλιά Μαρίνα η οποία εκεί τα πράγματγα είναι ακόμα χειρότερα. Ένα ντόκος ίσα ίσα για δώδεκα σκάφη με 2 μόνο παροχές ρεύματος. Ο βυθός αυτής της μαρίνας δεν έχει καθαριστεί ποτέ με αποτέλεσμα να είναι γεμάτη σαβούρα, παλιές άγκυρες, τεράστιες αλυσίδες και οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς. Ετσι όποτε θελήσει να λύσει ένα σκάφος για απόπλου, εννιά στις δέκα φορές - η άγκυρά του βρίσκει στη σαβούρα του βυθού και κολλάει ώρες ατελείωτες εκεί με κίνδυνο να τα σπάσει όλα. Ειδικότερα όταν πνέει ο συνήθης δυνατός βοριάς, το πράγμα σοβαρεύει έως ότου εμφανιστεί ο «Πέτρος» - ο δύτης της παλιάς μαρίνας, ο οποίος αφού πληρωθεί τα 150 με 200 ευρώ βουτάει και στο δεκάλεπτο ξεσκαλώνει τον «χλιδάτο που έγινε ρόμπας» στους καλεσμένους τους αφού αδίκως χαρακτηρίστηκε ανίκανος «καπετάνιος», μιας και ανίκανο τελικά εμφανίζεται το τοπικό Λιμενικό Ταμείο που έχει αφήσει τα πράγματα στη μοίρα τους.

Το λιμάνι

Εικόνα εξαθλίωσης και τριτοκοσμικότητας παρουσιάζει το λιμάνι της Μυκόνου.
Η αναχώρησή μας έγινε από το «νέο» λιμάνι του νησιού που βρίσκεται έξω από τη πόλη επί τριετίας και το οποίο ενώ η πολιτεία φρόντισε να δώσει τα απαιτούμενα κονδύλια εντούτοις όμως είναι σε αθλία κατάσταση από πλευράς υποδομών και λειτουργίας.

Οι εκατοντάδες των επισκεπτών / τουριστών να περιμένουν καθήμενοι στο χώμα ή στη καυτή άσφαλτο αφού ούτε κάθισμα δεν υπάρχει.

Η αναμονή αρκετές φορές ανέρχεται σε πολλές ώρες λόγω του κακού καιρού με τις τακτικές καθυστερήσεις στην ημερησία διάταξη στο νησί του «Ανέμου».

Για καφέ ή φαγητό στο λιμάνι του υποτιθέμενου πιο γκλαμουράτου νησιού της χώρας... ούτε λόγος.
Μια άθλια καντίνα - παράπηγμα - αρχιτεκτονικό ατόπημα χτισμένο με τάβλες, τέντες και ελενίτ σφραγίζοντας την εικόνα του τραγικού αυτού παζλ.

Η δε λειτουργία του συστήματος επιβίβασης ... εκεί κι αν ήταν για γέλια η κατάσταση αλλά ίσως και για κλάματα.


Γίναμε μάρτυρες της πιο ανοργάνωτης επιβίβασης σε πλοίο από λιμάνι. Οι λιμενικοί αστυνομικοί έτρεχαν ανεπιτυχώς να μαζέψουν τον κόσμο λειτουργώντας ως άλλοι βοσκοί στο μαντρί.
Σαφώς δεν έφταιγαν όμως και αυτοί διότι το Λιμενικό Ταμείο και πάλι φρόντισε να μην φροντίσει τίποτα.

Ανύπαρκτες διαγραμμίσεις, ανύπαρκτος σταθμός επιβίβασης, ούτε καν οι απλές μπάρες κατεύθυνσης κοινού δεν υπήρχαν.
Μανάδες έσκουζαν, οι λιμενικοί φώναζαν για τάξη, το κοινό έτρεε να προλάβει λες και θα έφευγε το βαπόρι χωρίς αυτούς ως αποτέλεσμα του γενικού χαμού.

Το κερασάκι στη τούρτα αποτελούν οι «ρουματζήδες» (ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δωματίων-rooms) όπου αντί να βρίσκονται σε συγκεκριμένο σημείο όπως ορίζουν πεντακάθαρα οι σχετικές διατάξεις του Υπουργείου Ναυτιλίας, έχουν και αυτοί αφεθεί στη μοίρα τους συμβάλλοντας στο πανικό, τον εκνευρισμό και την ακαταστασία, αφού οι διωκτικές αρχές αδιαφορούν ίσως ενεργώντας και κατ εντολή της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Εν κατακλείδι, μια κατάσταση για λιμάνι, επιεικώς απαράδεκτη όπου δικαίως λαμβάνει το χαρακτηρισμό... αχαρακτήριστο!
Αχαρακτήριστοι όμως και οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης που άφησαν τη «πύλη» του νησιού σε αυτή τη κατάσταση. Και έπειτα σου λέει, φταίνε οι δημοσιογράφοι που τα καταγράφουν. Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.

Επίλογος
Τέτοια δείγματα & παραδείγματα κακών προσφερόμενων τουριστικών υπηρεσιών σε ένα και μόνο νησί, αγαπητοί μας αναγνώστες, αμαυρώνουν τη τιμή και την υπόληψη της τουριστικής μας ιστορίας, σπιλώνουν σε αφάνταστο σημείο το προφίλ της χώρας και στερούν τη δυνατότητα στις επόμενες γενιές να μπορέσουν να εργαστούν στο κλάδο με αξιοπρέπεια και σύνεση.
Για τη Μύκονο πιο συγκεκριμένα, δε το συζητάμε... βάσει όλων αυτών αποδεικνύεται ότι ο όρος  «αρπαχτή» είναι το βασικό συστατικό της.
Τρανή απόδειξη βέβαια τα γεγονός ότι οι επιχειρήσεις αναψυχής όπου παρουσιάζεται εντονότερη η παραβατικότητα αυτή, έχουν συνήθως διάρκεια ζωής μια με δύο σαιζόν. Τα κακά αποτελέσματα εισπράττουν οι ξενοδόχοι που βλέπουν το ξενοδοχειακό κορβανά να φτωχαίνει ολοένα και περισσότερο. 
Ο Δήμος Μυκόνου που αναμφισβήτητα έχει προσφέρει ταμάλα τα περασμένα χρόνια επί προγενέστερων δημοτικών αρχών, στον Ελληνικό τουρισμό οφείλει να προασπίσει την ιστορία και το όνομα του νησιού. Οφείλει να σκύψει στο πρόβλημα των καταγγελιών και αφενός να αποδώσει ευθύνες όπου αυτές αναλογούν και αφετέρου να ασχοληθεί σοβαρά με την υποδομή του νησιού που τόσο έχει τελευταίως παραμεληθεί.

Η σημερινή εικόνα της Μυκόνου αδικεί πάραυτα τους κατοίκους του νησιού αφού οι πρόγονοί τους κόπιασαν αφάνταστα να δημιουργήσουν ένα τουριστικό προφίλ που όμοιό του δεν υπήρχε σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Κύριοι, κύριοι σεβαστείτε τους και σεβαστείτε και το πελατειακό σας κοινό διότι άλλο πελάτης και άλλο "ταχωνίδης"!!

Με τσι γειές μας ...

 

To Ρεπορτάζ ήταν μια προσφορά της ναυτιλιακής εταιρίας


 


« επιστροφή στη κατηγορία Κυκλάδες

Σημειρινή ημερομηνία Τετάρτη, 20 Σεπ 2017

Αρθρογραφία