Δημοκρατική δικτατορία...αυτή είναι η Ελλάδα μας;

Εκτύπωση

αυτή είναι η Ελλάδα μας;
δημοκρατική δικτατορία?


*του Νίκου Νίνου
Είναι γνωστό, ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ένας δημοτικός συνδυασμός που παίρνει το 42% του εκλογικού Σώματος εκλέγει, [πριμοδοτείται], τα 3/5 του αριθμού των μελών του δημοτικού συμβουλίου.

Είναι, επίσης, γνωστό, ότι σχεδόν όλες οι αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία [είτε των παρόντων, είτε του συνόλου των μελών του δημ. συμβουλίου].

Έτσι, σχεδόν πάντα, ο συνδυασμός που είχε πάρει πάνω από 42% των ψήφων στις δημοτικές εκλογές, «αποφασίζει και διατάσσει» στο δημοτικό συμβούλιο.

Οι υπόλοιποι, απλά έχουν ένα δικαίωμα να ομιλούν και ...να μειοψηφούν!

Θα ενόμιζε κανείς, ότι οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων υπόκεινται σε έλεγχο της μειοψηφίας, μέσω προσφυγής σε κάποια υπερκείμενη αρχή.

Υπερκείμενες Αρχές η νομοθεσία έχει προβλέψει και είναι σε α βαθμό ο Γεν. Γραμμ Περιφέρειας και σε β βαθμό η επιτροπές του άρθρου 152 του ΚΔΚΚ.

Όμως η νομοθεσία έχει φροντίσει, [πρέπει και αυτό να αποτελεί μια «ελληνική» πραγματικότητα], ουσιαστικά η μειοψηφία να μην μπορεί, να μην έχει τέτοιο νομικό δικαίωμα, να προσβάλλει τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου.

Παρακολουθείστε, στην συνέχεια, ένα πραγματικό περιστατικό για να αντιληφθείτε την ελληνικής αντίληψης δημοτική δημοκρατία!

Προ ολίγων εβδομάδων το δημοτικό συμβούλιο, με μια οριακή πλειοψηφία της μιάς ψήφου[!], αποφάσισε να «κτίσει» ένα μεγάλο υπόγειο γκαράζ στην πλατεία { εγώ, έτσι την θεωρώ και έτσι θα την ονομάζω!} Τεσσάρων Μαρτύρων, μέσα από σύμβαση παραχώρησης με ιδιώτη και με ανέγερση κτιρίων επί της πλατείας.

Δεν σχολιάζω, και δεν κατηγορώ την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, στο πως, και στο γιατί, ψήφισαν αυτά που ψήφισαν.
Δημοκρατία έχουμε, και καθένας έχει δικαίωμα να λέει και να ψηφίζει όσα νομίζει σαν σωστά.

Αυτή η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, είναι μια πολύ σοβαρή απόφαση, ως προς όλες τις παραμέτρους της [αφορά στον «ομφαλό» της πόλης, αφορά σε ένα μεγάλο γκαράζ στην «καρδιά» της πόλης με όσα αυτό εμπεριέχει, αφορά σε «παράδοση» της πλατείας σε ιδιώτη, αφορά στην ανέγερση σημαντικού αριθμού μ2 κτιρίων στην πλατεία κλπ], και λήφθηκε όπως λήφθηκε!

Εύλογα, η μειοψηφία προέβη στην αυτονόητη υποχρέωση αντίδρασης της, με προσφυγή κατά αυτής της απόφασης του δημ συμβουλίου, στον Γεν.Γραμματέα Περιφέρειας [σε πρώτο βαθμό], όπως προβλέπει ο ΚΔΚΚ.

Στην προσφυγή μας αυτή αναπτύξαμε και επικαλεσθήκαμε όλα τα νομικά, τεχνικά κλπ επιχειρήματα, τα οποία θεωρούσαμε, ότι τεκμηριώνουν την προσφυγή μας.

Αυτονόητα, περιμέναμε την απόφαση του Γεν. Γραμμ. της Περιφέρειας [δηλαδή του τοπικού γραφείου Ρεθύμνου], πάνω στην αγωνία μας για το μέλλον της πόλης μας, και σαν απάντηση στα επιχειρήματα μας, που είχαμε καταθέσει.

Προχθές λάβαμε την απόφαση!
Τι λέει;
Λέει, ότι απορρίπτεται η προσφυγή γιατί δεν έχετε έννομο συμφέρον να υποβάλλετε προσφυγή!!!!

Με απλά λόγια, «δεν άνοιξε» καν τον φάκελο, δεν μελέτησε τίποτα από όσα επικαλεσθήκαμε, δεν ασχολήθηκε καθόλου με το περιεχόμενο της προσφυγής, και «έκλεισε» την υπόθεση, γιατί, απλούστατα, (κατά την άποψη του), δεν είχαμε δικαίωμα προσφυγής!

Έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάσουμε το σκεπτικό της απορριπτικής απόφασης.

Λέει λοιπόν.
Για να κάνεις κάποιος ένσταση, θα πρέπει

  1. να έχει «προσωπικό έννομο συμφέρον», δηλαδή να υπάρχει ειδικός δεσμός του προσφεύγοντος με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία θίγει συγκεκριμένη νομική ή πραγματική κατάσταση που τον αφορά!
  2. να έχει άμεσο έννομο συμφέρον, δηλ να συνδέεται, απ ευθείας ο προσφεύγων με την βλάβη που υφίσταται από την πράξη.
  3. να έχει ενεστών έννομο συμφέρον και μάλιστα σε τρία χρονικά σημεία, δηλ κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης, και κατά τον χρόνο της άσκησης της προσφυγής, και κατά τον χρόνο συζήτησης αυτής..
  4. η εκ της πράξης βλάβη να έχει επέλθει ή να είναι λογικά αναπόφευκτη!

Η μόνη επίκληση της ιδιότητας του επικεφαλής της μειοψηφίας, ή εκείνης του δημοτικού συμβούλου, ανεξαρτήτως της συμμετοχής του ή μη κατά την συνεδρίαση προς λήψη της απόφασης, δεν καθιδρύει αυτοτελώς έννομο συμφέρον προς άσκηση προσφυγής!

Επειδή λοιπόν, ο προσφεύγων δεν έχει ειδικό δεσμό με την προσβαλλόμενη πράξη, ούτε υφίσταται βλάβη ο ίδιος, ούτε στοιχειοθετείται η ύπαρξη άμεσου και προσωπικού έννομου συμφέροντος εκ μέρους του, η κρινόμενη προσφυγή ασκείται απαράδεκτα!

Διά ταύτα
Απορρίπτεται η προσφυγή ως απαράδεκτη!!!
Λένε κάποιοι, ότι οι αποφάσεις των δικαστικών οργάνων δεν κρίνονται!
Δεν τις κρίνουμε, απλά τις θέτουμε στην κοινή, «βουβή», κρίση!
Δεν μπορούμε όμως να μην κάνουμε μια αγωνιώδη και δίκαιη αναφορά στην ελληνικής έμπνευσης δημοτική δημοκρατία.
Όπως φαίνεται, η πλειοψηφία της μιάς ψήφου δεν επιτρέπεται να ελέγχεται από κανένα!
Όπως φαίνεται, μια δημοτική αρχή, ακόμη και με πλειοψηφία της μιας ψήφου, μπορεί ανενόχλητη, να «αποφασίζει και να διατάσσει», όσα εκείνη θεωρεί και σκέπτεται ως σωστά, χωρίς να «δίνει λογαριασμό» σε κανένα!
Όπως φαίνεται, η μειοψηφία δεν έχει κανένα δικαίωμα αντίδρασης, και είναι υποχρεωμένη να περιορίζεται, μόνο, σε «κραυγές» αγωνίας, οι οποίες όμως δεν επιτρέπεται να ακούγονται από κανένα, γιατί είναι «απαράδεκτες»!
Όπως φαίνεται, ενώ ο νέος ΚΔΚΚ επαίρεται ότι εισήγαγε την δημοτική δημοκρατία, στην πράξη έχει εισαγάγει την δημοτική «δικτατορία»!
Κατά το σκεπτικό της απόφασης του Γεν. Γραμμ. Περιφέρειας, μόνο οι περίοικοι της πλατείας έχουν δικαίωμα προσφυγής, γιατί εμείς οι υπόλοιποι [οι θεσμικοί παράγοντες και οι απλοί πολίτες] δεν έχουμε καμιά σχέση με το Κεντριστάν [δηλ το κέντρο της πόλης, με το οποίο εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε έννομη σχέση!].
Εκφράζουμε την απογοήτευση μας, και δηλώνουμε, ότι δεν θα συμβιβασθούμε και δεν θα δεχθούμε την «κατάργηση» μας!
Θα προσβάλλουμε την απόφαση του Γεν. Γραμμ. Περιφέρειας, στην επιτροπή του άρθρου 152 ελπίζοντας στην δικαίωση του αυτονόητου δικαιώματος μας [ ακόμη και σαν απλών πολιτών, που ζούμε στο (ενιαίο!) Ρέθυμνο] να αντιδρούμε σε όσες αποφάσεις, πιστεύουμε, ότι ζημιώνουν το μέλλον της πόλης μας!

Θα αντισταθούμε σε όλα αυτά, που έρχονται να δικαιώνουν την γνωστή ρήση του γνωστού πολιτικού αρχηγού, ότι «αυτή είναι η Ελλάδα!»

Δεν θέλουμε, να συμβιβασθούμε με το «αυτή είναι η Ελλάδα»!

 

5-5-2009
ο κ Νίκος Νίνος είναι
δημοτικός σύμβουλος
& επικεφαλής της μειοψηφίας
του δήμου Ρεθύμνου

 


« επιστροφή στη κατηγορία Ρέθυμνο

Σημειρινή ημερομηνία Τρίτη, 19 Σεπ 2017

Αρθρογραφία